Betaal de dokter met Visa...
(uit oude doos - oktober 2004)
De eerste twee weken hebben een aantal praktische zaken veel tijd in beslag genomen. Ik wou zo vlug mogelijk een bankrekening openen, maar merkte al vlug dat dat als buitenlander zeer moeilijk is. Mijn collega’s raadden me aan er eentje te openen bij de bank waar onze organisatie een bankrekening heeft. Dit vormde inderdaad geen probleem.
Om een rekening te openen hier, moet je echter wel een ton aan papier invullen, dat daarna simpelweg letterlijk wordt overgetypt op de computer, om vervolgens te worden afgedrukt om te worden ondertekend. Ik maak er een beetje een karikatuur van, maar wel bevreemdend voor me. Waren ze niet ongelooflijk modern in ‘de States’? Bij al het papierwerk dat ik achteraf mee kreeg, zat ook een cheque boekje. Ik heb nog nooit cheques gebruikt in Belgie. Blijkt het hier een algemeen betaalmiddel te zijn, waarmee je zelfs je rekeningen van gas en electriciteit betaalt. Daar ik nog geen bankkaart had – die gingen ze opsturen - moest ik geld gaan afhalen in een lokale bank, door mezelf een cheque uit te schrijven. Ik heb de bankbediende moeten vragen om mij uit te leggen hoe ik een cheque moest uitschrijven. Nadat die mevrouw me 10 seconden aankeek vol ongeloof, legde ik uit dat ik Europeaan ben en we quasi geen cheques gebruiken (we don’t do checks in Europe).
Na een korte les was mn eerste cheque, aan mezelf, een feit.
Die eerste weken ben ik ook ziek geweest. Enfin ziek: ik had een ongelooflijk zere keel en een verkoudheid dat het geen naam heeft. Waarschijnlijk die Amerikaanse bacterien waar ik nog gewoon moest aan worden. Ik besloot naar de dokter te gaan, maar was niet zeker wat de medische verzekering allemaal terugbetaalde. Bijna besloot ik niet te gaan, daar ik niet zomaar alles zelf wou betalen. Ik besloot echter niet ‘besparen’ op mijn gezondheid en ging maandagmorgen naar de dokter waar David, mijn roommate, altijd gaat.
In de USA heeft niet iedereen automatisch een ziekteverzekering en zijn er dus veel mensen die, zoals ik dacht dat mijn geval was, niks terugkrijgen van een doktersbezoek of van medicatie. Voor hen is het een realiteit dat je niet naar de dokter gaat als het niet 100 % ernstig is. Dat gevoel dat ik even had, waarbij ik niet naar de dokter zou gaan omwille van financiele redenen, is echt onbeschrijflijk. Besparen op je gezondheid? In Belgie heeft iedereen een medische verzekering en staan we er niet bij stil dat dat niet zou bestaan.
David wandelde een stukje met me mee en net voor ik bij de dokter wou binnen gaan, vroeg ik hem of 50 dollar genoeg zou zijn, want zoveel had ik bij mij. Hij schoot in de lach en vroeg of ik mijn bankkaart bij had, aangezien 50 dollar zeker niet genoeg zou zijn en ik gerust met mijn bankkaart kon betalen bij de dokter. Ik keek hem vol ongeloof aan, waarop hij zei: Welcome to America!
Ik kon niet geloven dat een simpel doktersbezoek me meer dan 50 dollar zou kosten, maar soit, hij woonde hier en zou het wel beter weten zeker?
Om een lang verhaal kort te maken (want ook een doktersbezoek is best wel het vermelden waard!): Ik betaalde uiteindelijk 105 dollar voor een simpel bezoekje aan de dokter. Ik spreek niet over een specialist, maar een ‘gewone’ huisdokter. 80 dollar voor het bezoek zelf en 25 dollar voor een onderzoek van de keel met zo een wattenstaafje. Gelukkig kon ik inderdaad met mijn ondertussen geleverde bankkaart betalen. Ze namen anders ook kredietkaarten aan als betaalmiddel. Betaal de dokter met Visa!
Als je in Amerika geen ziekteverzekering hebt, dan is naar de dokter gaan bijna financieel onhaalbaar. En dan hebben we nog niet gesproken over medicijnen. Ik heb dit verhaal tegen een aantal mensen moeten vertellen op kantoor om bevestiging te krijgen dat dit geen uitzondering is. Wat meer is: zelfs met een ziekteverzekering, betaal je nog altijd 15 tot 25 dollar zelf van die doktersrekening. Dat is bijna meer dan wat wij betalen aan de dokter, nog voordat de ziekteverzekering tussen komt. Mijn eerste echte cultuurschok was een feit.
De eerste twee weken hebben een aantal praktische zaken veel tijd in beslag genomen. Ik wou zo vlug mogelijk een bankrekening openen, maar merkte al vlug dat dat als buitenlander zeer moeilijk is. Mijn collega’s raadden me aan er eentje te openen bij de bank waar onze organisatie een bankrekening heeft. Dit vormde inderdaad geen probleem.
Om een rekening te openen hier, moet je echter wel een ton aan papier invullen, dat daarna simpelweg letterlijk wordt overgetypt op de computer, om vervolgens te worden afgedrukt om te worden ondertekend. Ik maak er een beetje een karikatuur van, maar wel bevreemdend voor me. Waren ze niet ongelooflijk modern in ‘de States’? Bij al het papierwerk dat ik achteraf mee kreeg, zat ook een cheque boekje. Ik heb nog nooit cheques gebruikt in Belgie. Blijkt het hier een algemeen betaalmiddel te zijn, waarmee je zelfs je rekeningen van gas en electriciteit betaalt. Daar ik nog geen bankkaart had – die gingen ze opsturen - moest ik geld gaan afhalen in een lokale bank, door mezelf een cheque uit te schrijven. Ik heb de bankbediende moeten vragen om mij uit te leggen hoe ik een cheque moest uitschrijven. Nadat die mevrouw me 10 seconden aankeek vol ongeloof, legde ik uit dat ik Europeaan ben en we quasi geen cheques gebruiken (we don’t do checks in Europe).
Na een korte les was mn eerste cheque, aan mezelf, een feit.
Die eerste weken ben ik ook ziek geweest. Enfin ziek: ik had een ongelooflijk zere keel en een verkoudheid dat het geen naam heeft. Waarschijnlijk die Amerikaanse bacterien waar ik nog gewoon moest aan worden. Ik besloot naar de dokter te gaan, maar was niet zeker wat de medische verzekering allemaal terugbetaalde. Bijna besloot ik niet te gaan, daar ik niet zomaar alles zelf wou betalen. Ik besloot echter niet ‘besparen’ op mijn gezondheid en ging maandagmorgen naar de dokter waar David, mijn roommate, altijd gaat.
In de USA heeft niet iedereen automatisch een ziekteverzekering en zijn er dus veel mensen die, zoals ik dacht dat mijn geval was, niks terugkrijgen van een doktersbezoek of van medicatie. Voor hen is het een realiteit dat je niet naar de dokter gaat als het niet 100 % ernstig is. Dat gevoel dat ik even had, waarbij ik niet naar de dokter zou gaan omwille van financiele redenen, is echt onbeschrijflijk. Besparen op je gezondheid? In Belgie heeft iedereen een medische verzekering en staan we er niet bij stil dat dat niet zou bestaan.
David wandelde een stukje met me mee en net voor ik bij de dokter wou binnen gaan, vroeg ik hem of 50 dollar genoeg zou zijn, want zoveel had ik bij mij. Hij schoot in de lach en vroeg of ik mijn bankkaart bij had, aangezien 50 dollar zeker niet genoeg zou zijn en ik gerust met mijn bankkaart kon betalen bij de dokter. Ik keek hem vol ongeloof aan, waarop hij zei: Welcome to America!
Ik kon niet geloven dat een simpel doktersbezoek me meer dan 50 dollar zou kosten, maar soit, hij woonde hier en zou het wel beter weten zeker?
Om een lang verhaal kort te maken (want ook een doktersbezoek is best wel het vermelden waard!): Ik betaalde uiteindelijk 105 dollar voor een simpel bezoekje aan de dokter. Ik spreek niet over een specialist, maar een ‘gewone’ huisdokter. 80 dollar voor het bezoek zelf en 25 dollar voor een onderzoek van de keel met zo een wattenstaafje. Gelukkig kon ik inderdaad met mijn ondertussen geleverde bankkaart betalen. Ze namen anders ook kredietkaarten aan als betaalmiddel. Betaal de dokter met Visa!
Als je in Amerika geen ziekteverzekering hebt, dan is naar de dokter gaan bijna financieel onhaalbaar. En dan hebben we nog niet gesproken over medicijnen. Ik heb dit verhaal tegen een aantal mensen moeten vertellen op kantoor om bevestiging te krijgen dat dit geen uitzondering is. Wat meer is: zelfs met een ziekteverzekering, betaal je nog altijd 15 tot 25 dollar zelf van die doktersrekening. Dat is bijna meer dan wat wij betalen aan de dokter, nog voordat de ziekteverzekering tussen komt. Mijn eerste echte cultuurschok was een feit.
posted by Paint The World at 5:52 PM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home